.
.
.
.
چه شرطي هم گذاشته اي! چه با ناز و چه دلبرانه! دوست داشتنت و دوست داشتن ِتو! " كه اگر مرا دوست داريد، از او پيروي كنيد كه من هم دوستتان بدارم."چه رنگين كماني ساخته اي بين اين دو دوست داشتن. چه عاشقانه و لطيف! از سر شب تا حالا پريشان اين آيه ام. بي قرار اين دوست داشتن. كه چرا حرف ِ تو حرف دوست داشتن است اينجا. كه بين اين همه حرف كه به فهم من مهمند، چرا دوست داشتن براي تو اين همه مهم شده در اين آيه. كه تو چرا اين همه عاشقي اينجا! عاشق من وقتي نمي دانم بايد چه كنم كه بيشتر دوستم بداري. عاشق ِ من وقتي سرگردان و حيرانم. عاشق و نگران! نگرانِ ناداني ِ من، كه راه دوست داشتنت را هم خوووب بلد نيستم. كه خواسته اي نشانت دهم كه مي خواهمت. اين عشق به ابرازش قشنگ است. كه اگر پاي عملم مي لنگد، لابد مهرم به تو كمرنگ شده. لابد به قدر كافي دوستت نداشته ام. نخواستمت خيلي! دورت نگشته ام به قدر مهرباني ات...دوست داشتني ِمن! .
.
#روز_سوم#جزء_سوم#سوره_آل_عمران#آيه_٣١#روزانه_با_تو